 Eda Kömürcü
Lise Öğrencisi 
Dost Başa, Düşman Ayağa Bakar
Okullar açıldı, inanın büyük sevinç ve heyecanla bekledim okulun açılmasını. Açıldı ve yine bizi okuldan uzaklaştırmak isteyenlerde çalışmaya başladı.
İlk günden müdürümüz kükredi " kızım spor ayakkabı ile gelmek yasak..." Okulun başlayacağı bu günü büyük bir özlemle bekledim.
Ama özlemimizi kursağımızda bıraktılar.
İzmir Okulları bu sene de fazla başarılı olamadı. Müdür ve öğretmenlerimiz bununla ilgilenir sanıyordum.
Onlar ayakkabılarımızla ve saçlarımızla ilgilendiler.
Ben bu yasakların bir mantığının olup olmadığını ve gerekçesini merak ediyorum.
Spor ayakkabısından nefret etmenin anlamını bize öğretmenlerimiz açıklamazlar mı acaba ? On yıl sonra spor ayakkabısı giymek istesem zaten giyemem.
Neden çocukluğumuzu yaşamamıza izin vermiyorsunuz ?
Tamam. 'Yasak' diyosunuz.
Bizde 'niye?' diyoruz.
Spor ayakkabılarla daha rahat ediyoruz diye mi?
Hangisi, Siz söylermisiniz ?
Çok sevdiğimiz öğrtmenlerimiz lütfen Uğraşmayın artık spor ayakkabılarımızla.
Bu ayakkabıları giyemeyeceksek neden üretiyorlar ve diğer ayakkabılardan daha pahalı satıyorlar ?
En çok neyi düşünüyorum biliyor musunuz?
Bu yasakları koyanlar da öğrenci iken nasıl davranıyorlardı ? O zaman da spor ayakkabı ve yasağı var mıydı ?
Onlar hayatlarında nelerden şikayetçiydiler acaba ?
Yazımı okuduklarında mutlaka öğrencilik hatıralarını tebessümle hatırlarlar.
Bizim geçtiğimiz yollardan geçen öğretmenlerimiz, öğretmen ya da başka bir görevli olunca iş değişiyor dimi.
Eğer ilerde herhangi bir okulda görevli olursam; spor ayakkabılarını serbest yapmak için elimden geleni yapacağım.
Bize giydirmiyorlar, bizden sonrakiler giyebilsin değil mi ?
Başarılı bir öğrenci olup olmamamız önemli değil. Önemli olan ayaklarımız, eğitim de ne ki ?
Hani bir atasözü vardı. " Dost başa , düşman ayağa bakarmış "
Şimdi öğretmenlerimiz hangi sınıfa giriyor ?
Dost Başa Düşman Ayağa Bakar
Tüm Arşive Gitmek İçin Tıklayınız
|
